اولین و بزرگترین مرکز پاسخ به شبهات غیرمقلدین فارسی زبان
.

جواب لال بخش بامری درمورد کیفیت رفتن به سجده(۵)

ابن خزيمه مي‌گويد :باب ذكر الدليل علي أن الأمر بوضع اليدين قبل الركبتين عند السجود منسوخ، وأن وضع الركبتين قبل اليدين ناسخ إذا كان الأمر بوضع اليدين قبل الركبتين مقدماً والأمر بوضع الركبتين قبل اليدين مؤخرا فالمقدّم منسوخ والمؤخر ناسخ
۶۲۸ – أخبرنا أبو طاهر نا أبو بكر نا إبراهيم بن إسماعيل بن يحيي بن سلمة بن كهيل حدثني أبي عن أبيه عن سلمة عن مصعب بن سعد عن سعد قال : كنّا نضع اليدين قبل الركبتين فأمرنا بالركبتين قبل اليدين .
۶۲۹ – أخبرنا أبو طاهر نا أبو بكر نا محمد بن يحيي و أحمد بن سنان و رجاء بن محمد العذري و علي بن مسلم قالوا: حدثنا یزید بن هارون أخبرنا شريك بن عبد الله عن عاصم بن كليب عن أبيه عن وائل بن حجر رضي الله عنه أن رسول الله صلي الله عليه و سلم كان يضع ركبتيه قبل يديه ويرفع يديه قبل ركبتيه إذا رفع . -صحيح ابن خزيمة – ج ۱ / ص ۳۱۹ / باب البدء برفع اليدين من الأرض قبل الركبتين عند رفع الرأس من السجود)                                       اين احاديث نزد ابن خزيمه صحيح اند كه از آنان بر نسخ وضع يدين قبل الركبتين استدلال مي‌كند. ولي ما آنان را به عنوان شواهد نقل كرديم.

قول لال بخش بامري مقلد آلباني :« امام مالک و امام احمد نيز همين را گفته اند.»

جواب حنفي : از ظاهر عبارت آقاي لال بخش چنين بر مي‌آيد كه امام مالك و امام احمد نيز اين حديث را صحيح گفته اند, حال آن كه اين, اختصارِ مخلّ لال بخش بامري است؛ زيرا تصحيحي از امام مالك و امام احمد منقول نيست.
عبارت روش نماز آلباني – ترجمه عبدالله ريگي احمدي-
چنين است : و موافقت ذهبي و احاديثي كه مخالف با اين حديث هستند صحيح نمي‌باشد امام مالك و احمد نيز همين را گفته‌اند.(ص۱۰۳ چاپ ۱۳۸۱ انتشارات حرمين)

اما حواله‌ به التحقيق ابن الجوزي:ابن جوزي رحمه الله هم بر خلاف غير مقلدان سنت را گذاشتن زانوها بر زمين پيش از گذاشتن دست‌ها مي‌داند. متن كتاب ابن جوزي از اين قرار است :
مسألة: السنّة أن يضع ركبتيه قبل يديه إذا سجد وقال مالك السنة أن يسبق بيديه وعن أحمد نحوه لنا حديثان
الحديث الأول
۵۱۸ – أخبرنا عبد الملك بن أبي القاسم أنبأنا أبو عامر الأزدي و أبو بكر الغورجي قالا أنبأنا ابن الجراح قال :حدثنا ابن محبوب قال: حدثنا الترمذي قال :حدثنا سلمة بن شبيب حدثنا يزيد بن هارون أنبأنا شريك عن عاصم بن كليب عن أبيه عن وائل بن حجر قال: رأيت رسول الله صلى الله عليه و سلم إذا سجد يضع ركبتيه قبل يديه وإذا نهض يرفع يديه قبل ركبتيه قال الترمذي:هذا حديث حسن غريب ورواه همام عن عاصم مرسلا وهذا لا يضر لأن الراوي قد يرفع وقد يرسل
الحديث الثاني
۵۱۹ – أخبرنا ابن عبد الخالق قال أنبأنا عبد الرحمن بن أحمد قال: حدثنا محمد بن عبد الملك حدثنا علي بن عمر قال :حدثنا إسماعيل بن محمد الصفار حدثنا العباس بن محمد قال :حدثنا العلاء بن اسماعيل قال: حدثنا حفص بن غياث عن عاصم الأحول عن أنس قال: رأيت رسول الله صلى الله عليه و سلم ٳنحطّ بالتكبير فسبقت ركبتاه يديه»
باز ابن جوزي احاديث مستدل مخالفان را نوشته و چنين فيصله كرده است :والجواب :أن أحاديثنا أشهر في كتب السنن وأثبت وما ذهبنا إليه أليق بالأدب والخشوع. التحقيق في أحاديث الخلاف – ج ۱ / ص ۳۹۰)

ترجمه: پاسخ مابه مستدلات مخالفان اين است كه احاديث مستدلّ ما در كتب سنن مشهورتر و ثابت تر هستند و آن چه ما به آن رفته‌ايم به ادب و خشوع مناسب‌تر است.
↩ادامہ دارد…

چرا در نماز رفع یدین نمی کنیم؟ (۳)

اثبات منسوخ بودن رفع یدیدن در نماز

امام مُسْلِم (متوفى۲۶۱ هـ) در کتاب مشهور خود «صحیح مسلم» شریف روایت نموده است. عَنْ تَمِيمِ بْنِ طَرَفَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ: خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «مَا لِي أَرَاكُمْ رَافِعِي أَيْدِيكُمْ كَأَنَّهَا أَذْنَابُ خَيْلٍ شُمْسٍ؟ اسْكُنُوا فِي الصَّلَاةِ».

ترجمه: تمیم بن طَرَفَه رض ازحضرت جابررض روایت می کند که حضرت رسول الله صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ (از حُجْرۀ شریف خویش) قدم بیرون نهادند (و ما را مشاهده کردند که در داخل نماز رفع یَدَيْن می کردیم.)
حضرت رسول الله صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فرمودند: این چکار است که می کنید؟ آیا در داخل نماز دست های تان را مانند دم اسپ های چَمُوش در رفع یَدَيْن بالاو پائین می کنید؟!
(خبردار! دست های) خود را در داخل نماز ساکن نگهدارید.
۱-صحیح مسلم: ۱/۳۲۲ حدیث ۴۳۰ كِتَابُ الصَّلَاةِ تذکر : این حدیث شریف صحیح در کتب ذیل هم موجود است:

۲- سنن النسائی: ۳ / ۴ حدیث ۱۱۸۴
۳- فتح باب العنایة شرح النقایة: ۱/ ۲۹۱
۴- مسند احمد: ۳۴/۵۲۰ حدیث ۲۱۰۲۷
۵- مستخرج ابی عوانة: ۱/۴۱۹ حدیث ۱۵۵۲
۶- صحیح ابن حبان: ۵/۱۹۷ و ۱۹۸ حدیث ۱۸۷۸
۷- المعجم الکبیر للطبرانی: ۲/۲۰۳ حدیث ۱۸۲۶
۸- السنن الکبری للبیهقی: ۲/۳۹۸ حدیث ۳۵۲۱
۹- مصنف ابن ابی شیبه: ۲/۲۳۱ حدیث ۸۴۴۷
۱۰- منتقى من الجزء الأول والثالث من حديث المروزي: ص ۱۳۴ حدیث ۳۵
۱۱- جامع المسانید والسنن لابن کثیر: ۲/۱۳ حدیث ۱۴۱۲
۱۲- نصب الرایة: ۱/۳۹۴ و ۳۹۵ صفة الصلاة 
۱۳ – وسنن ابی داود رقم-۸۴۸
تذکر: )   چَمُوش: اسب و اُستر و خر بد فعل لگدزن را گویند و مُعَرَّب آن شَمُوس است. اسب یا قاطر یا خرِ بد و سرکش که چون خواهند زین یا پالان بر او نهند یا تیمارش کنند جُفت و لگد اندازد و شرارت کند. (لغت نامۀ دهخدا) این حدیث شریف واضح می سازد که بعضی از صحابۀ کرام رضی الله عنهم  در مسجد نبوی شریف نماز نفلی می خواندند که حضرت رسول خدا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ از حجرۀ مبارکه خارج شده آنها را مشاهده نمودند که در داخل نماز رفع یَدَيْن می کردند.آنحضرت صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آنها را بر اینکار توبیخ نمودند و رفع یَدَيْن های داخل نماز آنها را به حرکت دم اسب های سرکش و نافرمان و چموش مشابهت داده اینکار آنها را خلاف سکون در داخل نماز دانسته به آنها امر فرمودند: که «اسْكُنُوا فِي الصَّلَاةِ»، دستهای خود را در داخل نماز ساکن وآرام نگهدارید. همین حکم در قرآن مجید نیز آمده است و خدای متعال مسلمانان را حکم داده که «وَقُومُوا لِلهِ قَانِتِينَ» در پیشگاه خداوند تعالی با سکون ایستاده باشید.
از روی این آیت شریف نامناسب بودن رفع یَدَيْن در داخل نماز کاملاً به وضوح دانسته می شود.   این امر نیز از روی این حدیث شریف دانسته می شود که حضرت رسول الله صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رفع یَدَيْن در داخل نماز را ترک کرده بودند و همچنین صحابۀ کرامی که در محضر آنحضرت صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دائماً حاضر بودند نیز رفع یَدَيْن های داخل نماز را ترک نموده بودند. البته بعضی از صحابه به سبب عدم آگاهی از متروک شدن رفع یَدَيْن هنوز هم اینکار را می کردند و آنحضرت صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ با مشاهدۀ آن به سختی آنها را توبیخ نموده آنها را از رفع یَدَيْن در داخل نماز جداً منع کردند.

توجه:  امام  ،محدّث اصولی ومشهور مکه مکرمه وشارح مشکاة شریف ملا علي بن سلطان محمد ابو الحسن نور الدين، مشهور به قاری هِرَوِي  (متوفى ۱۰۱۴هـ) بعد از تخریج این حدیث شریف می نویسد: رَوَاهُ مُسْلِمٌ وَیُفِیْدُ النَّسْخَ.

ترجمه: این حدیث را امام مُسْلِم رض روایت نموده و این حدیث منسوخ بودن رفع یَدَيْن را ٳفاده می کند.   فتح باب العنایة شرح النقایة: ۱/ ۲۹۱
نکته قابل توجّه:حضرت رسول خدا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دربارۀ نماز فرموده اند :که «تَحْرِيمُهَا التَّكْبِيرُ، وَتَحْلِيلُهَا التَّسْلِيمُ»

یعنی از تکبیر تحریمه تا سلام، داخل نماز است که آن را «فِي الصَّلَاةِ» می گویند، بنابرین رفع یَدَيْن در رکوع و سجود یا در شروع رکعت دوم و سوم یا چهارم نماز، رفع یَدَيْن کردن در داخل نماز محسوب می باشد،
و حضرت رسول گرامی صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بر این رفع یَدَيْن خشمگین شده آن را به عمل اسب های شریر و چَمُوش تشبیه دادند و آن را خلاف سکون در نماز دانستند.
↩ ادامه دارد…

تمامی حقوق برای سایت راه حقیقت محفوظ است(ثبت شده در وزارت فرهنگ و ارشاد)پاسخ به شبهات غیرمقلدین,پاسخ به شبهات سلفی,پاسخ به شبهات وهابی.