اولین و بزرگترین مرکز پاسخ به شبهات غیرمقلدین فارسی زبان
.

التحقيق الوجيز في مسئلة التعويذ(۷)

۴-عَن أَنَسٍ رضی اللّه عنه قَالَ رَخَّصَ رَسُولُ اللّه صَلَّی اللّٰهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فِی الرُّقیَةِ مِن العَینِ وَ الحمَةِ وَ النَّملَةِ.(۱)

ترجمه:انس رضي اللّه عنه مي گويد:رسول اللّه صَلَّی اللّٰهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ براي چشم زخم و گزيدن هر حيوان موذي و دانه هايي كه در بدن ظاهر مي شوند اجازه تعويذ داده است.

۵-وَ عَن عَائِشَةَ رَضی اللّه عَنھَا قَالَت: کَانَ رَسُولُ اللّه صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ یَأمُرُنِی أَن أَستَرقِیَ مِن العَینِ.(۲(

ترجمه:عايشه رضي الله عنها مي فرمايد:«رسول اللّه صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ امر مي كردند:در برابر چشم زخم تعويذ بخوانم».

۶-و عَن أُمِّ سَلَمَةَ رضی اللّه عَنھا أَنَّ النَّبِیُّ صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ رَأَی فِی بَیتِھَا جَارِیَةً فِی وَجھِھَا سَفعَةُُ فَقَالَ استَرقُوا لَھا فَإِنَّ بِھَا النَّظرَةَ.(۳)

ترجمه:ام سلمه رضي الله عنها مي فرمايد:رسول الله صَلَّی اللّٰهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ در خانه ى وي دختركي را ديد كه چهره اش زرد بود،فرمود:بر او تعويذ بخوانيد زيرا اثر چشم زخم دارد.

۷-وَ عَن ابنِ عَبَّاسٍ رَضی اللّه عَنه عَن النَّبِیِّ: صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ قَالَ العَینُ حَقُُّ وَ لَو کَانَ شَی ءُُ سَابَقَ القَدَرَ سَبَقَتهُ العَینُ وَ إِذَا استُغسِلتُم فَاغسِلُوا.(۴)

ترجمه:ابن عباس رضي الله عنه از رسول الله صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ نقل مي كند:چشم زخم حق است و اگر چيزي مي توانست بر تقدير الهي پيشي بگيرد براستي چشم زخم بر آن پيشي مي جست.هر گاه از شما طلب غسل كردند غسل كنيد[يعني هرگاه از يكي خواستند براي برادر مسلمانش كه او را گرفتار چشم زخم كرده است غسل نمايد بايد درخواست آن را پاسخ گويد.

۸-وَ عَن أَسمَاءَ بِنتَ عُمَیسٍ رَضی اللّه عَنھَا قَالَت یَا رَسُولَ اللّٰه صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ إِنَّ وَلَدَ جَعفَرٍ تُسرِعُ إِلَیھِم العَینُ أَفَأَستَرقِی لُھم فَقَالَ نَعَم فَإِنَّهُ لَو کَانَ شَی ءُُ سَابَقَ القَدَرَ لَسَبَقَتهُ العَینُ.(۵)

ترجمه:اسماء بنت عميس رضي الله عنها عرض كرد:يا رسول الله صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ چشم زخم بر بچه هاي جعفر سريع است آيا مي توانيم برايش طلب تعويذ كنيم فرمود:بله،همانا اگر چيزي مي توانست بر تقدير الهي پيشي بگيرد براستي چشم زخم بر تقدير پيشي مي جست.

۹-وَ عَن الشِّفَاءِ بِنتِ عَبدِ اللّه قَالَت دَخَلَ عَلَیَّ رَسُولُ اللّه صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ وَ أَنَا عِندَ حَفصَةَ فَقَالَ لِی أَلَا تُعَلِّمِینَ ھَذِہِ رُقیَةَ النَّملَةِ کَمَا عَلَّمتِیھَا الکِتَابَةَ.(۶)

ترجمه:شفا بنت عبدالله مي گويد:رسول الله صَلَّی اللّٰهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ در خانه ى حفصه تشريف آوردند و من آن جا بودم به من گفت:آيا به حفصه تعويذ دانه هايي كه در بدن ظاهر مي شوند،نمي آموزي؟ همان گونه كه به وي نوشتن آموختي؟.

۱۰-و عن ابي سعيد الخدري رضي اللّه عنه قال كان رسول اللّه صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ يتعوّذ من الجان و عين الانسان حتي نزلت المعوّذتين فلما انزلت أخذ بهما و ترك ما سواهما.

رواه الترمذي و ابن ماجه و قال الترمذي هذا حديث حسن غريب-مشكوة.

ترجمه:ابو سعيد خدري رضي الله عنه مي فرمايد:رسول الله صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ از شر جن ها و از چشم زخم انسان ها به خداوند متعال پناه مي جست تا اين كه سوره هاي معوذتين نازل شد پس از نزول معوذتين خود را به وسيله ى آن ها تعوذ مي كرد و ديگر وظايف تعوذ را ترک نمود.

۱۱-وَ عَن عَلِیٍّ رَضیَ اللّه عَنه،قَال:بَینَا رَسُولُ اللّه صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ ذَاتَ لَیلَةٍ یُصَلِّی فَوَضَعَ یَدَہُ عَلَی الأَرضِ فَلَدَغَتهُ عَقرَبُُ فَتَنَاوَلَھا رَسُولُ اللّه صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ بِنَعلِهِ فَقَتَلَھَا،فَلَمَّا انصَرَفَ قَالَ:لَعَنَ اللّهُ العَقرَبَ مَا تَدَعُ مُصَلِّیًا،وَ لَا غَیرَہُ أَو نَبِیًّا أَو غَیرَہَ،ثُمَّ دَعَا بِمِلحٍ وَ مَاءٍ فَجَعَلَهُ فِی إِنَاءٍ ثُمَّ جَعَلَ یَصُبُّهُ إِصبَعَهِ حَیثُ لَدَغَتهُ وَ یَمسَحُھَا،وَ یُعَوِّذُھَا بِالمُعَوِّذَتَینِ.(۷(

ترجمه: از علي رضي الله عنه منقول است:شبي رسول الله صَلَّی اللّٰهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ كه مشغول نماز بود دستش را بر زمين گذاشت عقربي دست مباركش را نيش زد.رسول الله صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ آن را با كفش خود گرفت و كشت.وقتي از نماز فارغ گشت فرمود:نفرين خدا بر عقرب كه نماز خوان و غير نمازخوان را (يا كه گفت)پيامبر و غير پيامبر را ترك نمي كند.و بعد مقداري نمك و آب خواست و آن ها را داخل ظرفي گذاشت. سپس آب ها را بر انگشت خود جايي كه عقرب نيش زده بود ريخت و آن را مي ماليد و با خواندن معوذتين بر آن پف كرد.

احاديث ذكر شده دليل بر اثبات جواز افسون و تعويذ زباني اند كه در زبان عربي،بدان«رقيه»،«عوذ» و «تعويذ» مي گويند؛مي باشند.

۱۲-و عَن عَائِشَةَ رَضیَ اللّه عَنھا قَالَت کَانَ رَسُولُ اللّه صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ إِذَا اشتَکَی مِنَّا إِنسَانُُ مَسَحَهُ بِیَمِیِنِهِ ثُمَّ قَالَ أَذھِب البَاسَ رَبَّ النَّاسِ وَاشفِ أَنتَ الشَّافِی لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُکَ شِفَاءً لَا یُغَادِرُ سَقَمًا.(۸)

ترجمه:عايشه رضي الله عنها مي فرمايد:هرگاه يكي از ما (از دردي) شكايت مي كرد پيامبر خدا صَلَّی اللّٰهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ موضع درد را با دست راستش مي ماليد و مي خواند:

أَذھِب البَاسَ رَبَّ النَّاسِ وَاشفِ أَنتَ الشَّافِی لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُکَ شِفَاءً لَا یُغَادِرُ سَقَمًا.

حديث ديگري هم از عايشه رضي الله عنها به روايت امام بخاري رحمه الله در صحيح خود و مسلم،روايت شده است:

عثمان بن أبي العاص رضي الله عنه به خاطر دردي كه داشت،از رسول الله صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ درخواست دعا كرد،رسول الله صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ او را به دعاي

بِسمِ اللّهِ تُربَةُ أرضنَا…»(۹)راهنمايي نمود.مسلم-مشكوة.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱-صحيح مسلم:۱۹۵/۱۱.(رواہ مسلم و مشکوة).

۲-صحيح مسلم:۱۹۳/۱۱.(متفق عليه،مشكوة).

۳-صحيح بخاري:۱۸/۱۸.(متفق عليه،مشكوة)

۴-صحیح مسلم:۱۷۵/۱۱.(رواہ مسلم،مشکوة)

۵-سنن ترمذی:۳۸۸/۷،مسند احمد:۹۵/۲۹،سنن ابن ماجه.(رواہ احمد و الترمذی و ابن ماجه و مشکوة).

۶-سنن أبی داود:۳۹۱/۱۰.(رواہ ابوداود،مشکوة).

۷-شعب الإيمان:۱۶۹/۴.(رواہ البیھقی فی شعب الایمان،مشکوة).

۸-صحیح مسلم:۱۸۱/۱۱.(متفق علیه،مشکوة)

۹-به روايت عايشه رضي اللّه عنها«أَنَّ النَّبِیُّ صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ کَانَ یَقُولُ لِلمَریضِ بِسمِ اللّه تُربَةُ أَرضِنَا بِرِیقَةِ بَعضِنَا یُشفَی سَقِیمُنَا بِإِذنِ رَبِّنَا».صحيح بخاري:۲۷/۱۸،سنن ابن ماجه:۳۵۴/۱۰.

↩ادامه دارد…

تمامی حقوق برای سایت راه حقیقت محفوظ است(ثبت شده در وزارت فرهنگ و ارشاد)پاسخ به شبهات غیرمقلدین,پاسخ به شبهات سلفی,پاسخ به شبهات وهابی.