مسئله جمع بین الصلاتین

عـــــدم جواز جمع بین الصلوتین بغیر عذر(۳)

دلایل احناف درمورد عدم جمع بین الصلاتین (۳)
وجه ترجیح دوم:از الفاظ بعضی از احادیث جمع بین الصلوتین هم بسوی جمع صوری اشاره می شود:
حدیث مرفوع حضرت عائشه ( درین باره است:
۱).کَانَ رَسُوْلَ اللهِ ( فِی السَّفَرِ یُؤَخِّرُ الظُّهْرَ وَ یُقَدِّمُ الْعَصْرَ وَ یُؤَخِّرُ الْمَغْرِبَ وَ یُقَدِّمُ الْعِشَاءَ.مسند احمد ص۱۳۵ج۶،طحاوی ص۱۲۲ج۱،مستدرک حاکم بسند حسن)
ترجمه:جناب رسول الله( در سفر نماز ظهر را مؤخر می نمود و نماز عصر را مقدم میکرد.مغرب را مؤخر می نمود و عشاء را مقدم میکرد.
حدیث موقوف حضرت عبدالله بن عمر( است:
۲).کَانَ قَبْلَ غُیُوْبِ الشَّفَقِ فَنَزَلَ فَصَلَّی الْمَغْرِبَ ثُمَّ انْتَظِرَ حَتَّی غَابَ الشَّفَقَ فَصَلَّی الْعِشَاءَ ثُمَّ قَالَ اَنَّ رَسُوْلَ اللهِ (کَانَ اِذَا عَجَّلَ بِهِ اَمَرَ صَنَعَ مِثْلَ الَّذِی صَنعتُ .ابوداود ص۱۷۸جلد اول باب الجمع بین الصلوتین ،دارقطنی ص۳۹۳جلد اول بسند صحیح)
ترجمه: حضرت عبدالله ( در دوران یک سفر پیش از غروب شفق از سواری خود پایین شد و نماز مغرب را خواند.باز انتظار کرد و پس از غروب شفق نماز عشاء را ادا کرد.بعد از آن فرمود:وقتی جناب رسول الله ( (در سفر)عجله میداشت همین طور میکرد که من کردم.
این حدیث حضرت عبدالله بن عمر ( دلیل واضح جمع صوری است و این هم ازین حدیث معلوم شد که عمل آنحضرت ( هم جمع صوری بوده است.
حدیث مرفوع حضرت معاذ بن جبل ( است:
۳)خَرَجْنَا مَعَ رَسُوْلَ اللهِ ( فِیْ غَزْوَةَ تَبُوْکٍ فَجَعَلَ یَجْمَعَ بَیْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ یُصَلَّی الظُّهْرِ فِیْ آخِرِ وَقْتِهَا وَ یُصَلَّی الْعَصْرِ فِیْ اَوَّلَ وَقْتِهَا.
معجم الاوسط للطبرانی)
ترجمه:حضرت معاذ ( می فرماید که ما همراه رسول الله ( برای غزوه تبوک بیرون آمدیم.پس رسول الله ( و تمام صحابه نماز ظهر و عصر را این طور یکجا می کردند که نماز ظهر را در آخر وقت و نماز عصر را در اول وقت می خواندند.
این حدیث مرفوع هم بر جمع صوری و جمع عملی دلیل واضح است.
حضرت ابوعثمان نهدی ( در باره حضرت سعد بن ابی وقاص ( حدیث روایت می کند که من و حضرت سعد ( هر دو یکجا در سفر حج بسوی مکه معظمه رفتیم.
۴) فَکَانَ یَجْمَعُ بَیْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ یُؤَخِّرُ مِنْ هذِهِ وَ یُعَجِّلُ مِنْ هذِهِ وَ یُصَلِیْهِمَا جَمِیْعًا وَّ یُؤَخِّرُ الْمَغْرِبِ وَ یُعَجِّلُ الْعِشَاءِ ثُمَّ یُصَلِّیْهِمَا جَمِیْعاً.مصنف ابن ابی شیبه ص۴۵۷ج۲باب من قال بجمع المسافر بین الصلوتین و اللفظ له،مسند عبدالرزاق ص۵۴۹ج۲، طحاوی ص۱۲۳ج۱بسند صحیح)
ترجمه:حضرت سعد ( نماز ظهر و نماز عصر را به اینطور جمع میکرد که ظهر را مؤخر می نمود و نماز عصر را مقدم می نمود و هر دو را یک جا ادا میکرد.
 وجه ترجیح سوم :در تمام ذخیره احادیث از عمل آنحضرت (  صرفا در باره جمع کردن همین دو نماز ثبوت یافت می شود که وقت هر دو با هم متصل است و مابین هر دو وقت مکروه هم نیست که به جهت آن عمل جمع صوری و جمع عملی ممکن است و آن دو نماز فقط نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء است.باقی در نماز های که وقت شان متصل نیست مانند  نماز فجر و نماز ظهر یا وقت شان متصل است مگر در بین وقت هر دوی شان وقت مکروه شامل است مانند نماز عصر و مغرب یا نماز عشاء و نماز فجر که وقت نماز عشاء(خفتن)پس از نصف شب مکروه است,درین سه صورت جمع صوری ممکن نیست.از عمل آنحضرت ( هم جمع بین الصلوتین درین سه صورت ثابت نیست و به اجماع تمام جایز هم نیست درحالیکه جمع حقیقی در تمام این صورت ها ممکن است.
اگر جمع حقیقی جایز می بود,عمل جمع بین دو نماز در تمام این صورت هااز حدیث شریف ثابت می بود، لیکن واقعه خلاف اینست.پس از این تفصیل این حقیقت (مانند آفتاب نیم روز) روشن و واضح شد که محمل و مصداق احادیث جمع بین الصلوتین فقط جمع صوری و عملی است. برای تفصیل بیشر این کتابها ملاحظه شود:(عمدة القاری شرح بخاری ص۱۴۸ج۷ وما بعده،فتح الملهم ص۳۶۱ ج۲،معارف السنن ص۴۸۱ ج۴،اوجزالمسالک شرح موطا امام مالک ص۸ج۲)
↩ادامه دارد .

برچسب ها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هجده − پنج =

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن