عقیده

مسئله عقیده (بخش۲)

عقیده آنست که انسان بخاطر آن می میرد ولی آنرا ترک نمی کند قرآن کریم مصداق عقیده را اینگونه بیان می دارد.
«لَّا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِیرَتهُم»   مجادله/۲۲هیچ قومی را که ایمان به خدا و روز رستاخیز دارند نمی‌یابی که با دشمنان خدا و رسولش دوستی کنند، هر چند پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشاوندانشان باشند.صاحبان عقیده راسخ ،برای برداشت تمام تکالیف ومصایب آماده هستند لیکن راضی نیستند به اندازه یک سرموی ازعقیده منحرف شوند.زیرا کسی که ازتهدید وغیره مرعوب شده عقیده و تفکّرش را رها سازد وتغییر عقیده بدهد، درمورد او گفته می شود که عقیده ای نداشته است.هرتعریفی که برای عقیده شود،به هرحال عقیده،تصدیق وباور را می گویند .وقتی که خبرواحد فایده ی ظن را می دهد. طبق قاعده مسلّم«التصدیق یغایرالظنّ، والظنّ یغایرالتصدیق»;تصدیق باظن وگمان منافی است وبالعکس ظن با تصدیق مغایرت ومنافات دارد.
لهذا عقیده با خبرواحد ثابت نخواهد شد.اشکال:باوجودی که بین تصدیق وظنّ تغایرهست. مؤمنین یقین دارند در روز رستاخیزبا الله تعالی ملاقات خواهند کرد،بازهم برآن کلمهء ظن اطلاق شده است ــــ《ألذین یظنّون أنّهم ملقوا ربّهم》 بقره/۴۵درصورتی که مطابق با قانون یعلمون یا یصدّقون می بود.
پاسخ :لفظ ظنّ، لفظ مشترک است . معنای کلمه ظن برای تخمین نیز می آید و به معنای یقین نیزوضع شده است،به همین خاطر”یظنّون”
به” یتیقّنون” ترجمه می شود.
‍علامه تهانوی رحمه الله این اشکال را این طور جواب داده است که اگرظن در درجهء لابشرط شیء باشدبه معنی مطلق خیال است بازاگراین خیال با دلیل باشدفایده یقین را می دهد اگربدون دلیل باشد عقیده ازآن ثابت نمی شود چون فایده یقین را نمی دهد (۱)لهذا ترجمه اش اینطور است
;الذین یظنون :أی مع الدلیل.
﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌
(۱)تحفة العلماء فصل خامس  ۶۲/۲
ادامه دارد.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

8 + 8 =

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن