مسائل گوناگون

بدعت خوب و بدعت ناپسند

بدعت خوب و بدعت ناپسند

برخی از این مـدعیان که خود را به سـلف صالـح منسوب میکنند با شـیوه جاهلانه سـرگردان، تعصب کورکورانه، افکاري عقیم، با ادراکی بیمـار و سـینه هاي تنـگ، درصـدد دعوت به سـلفیت هسـتند، به گونهاي که بـا هر امر جدیـدي مبـارزه میکننـد و هر ابتکـار سودمندي را با توجیه اینکه بدعت است- و هر بدعتی گمراهی است- انکار میکنند،بـدون اینکه فرقی بین انواع بـدعت قائل شونـد؛ در حالی که روح شـریعت اسـلامی به ما میگوید که بین انواع بدعت تفاوت قائل شویم؛ یعنی برخی را نیکو و برخی را ناپسند شماریم.

از این روست که تفسـیر بسـیاري از احادیث شـریف، نیازمند عقلی نیرومند و فکري استوار و فهمی سزاوار و قلبی بااحساس است که بتوانـد از دریاي شـریعت مـدد گیرد و وضـعیت امت و نیازهاي او را مراعات نمایـد و در حدود قوانین شـرع و نصوص تخلف ناپذیرقرآنی، با مردم همراهی نماید.

به عنوان مثال: حدیثی که میگوید هر بدعتی ضـلالت است، مراد از آن هر بدعت ناپسـندي است که تحت قوانین شریعت درنیاید و این قیـد در روایت دیگري وارد شـده است مانند روایت: «لا صـلاة لجار المسـجد إلا فی المسـجد» ترجمه: براي همسایه مسجد، نماز جز در مسجد جایز نمی باشد.

این روایت بـا وجود اینکه به صورت محصور آمـده و هرگونه نمازي را براي همسایه مسـجد در خارج از مسـجد نفی میکنـد؛ ولی عموم احادیث دیگر آن رامقید میکند که منظور این است که نماز کاملی براي آن فرد نیست؛ البته در این مسأله بین علما، اختلاف است.

نتیجه اینکه : چنین روایاتی را بهظاهر آن حمل نکرده انـد؛ بلکه به صورتهاي مختلف آن را تأویل نمودهانـد. روایت بدعت نیز از همین نوع است، عموم احادیث و حالات صـحابه بیانگر آن است که مراد بدعت ناپسند است که در محدوده اصل کلی، نمی گنجد.

در روایت آمده است: «من سن سنۀ حسنۀ کان له أجرها وأجر من عمل بها إلی یوم القیامۀ» کسی که سنت حسنهاي را پایه گذارد، اجر آن سنت و اجر هرکسی که تا قیامت بدان عمل کند، از آ ن اوست.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سیزده + 14 =

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن