اولین و بزرگترین مرکز پاسخ به شبهات غیرمقلدین فارسی زبان
.

بدعـــــت چیست و بر چند قســـــم است؟

بدعـــــت چیست و بر چند قســـــم است؟

بدعت در لغت: آوردن رسم جدید یا دستور جدید در دین.

بدعت در اصطلاح شریعت: نور آوری در دین را می گویند.

یعنی هر آن کار جدیدی که جزء دین قرار داده شود و آن عمل در قرآن، حدیث و یا در بهترین قرون(زمانه صحابه،تابعین و تبع تابعین رضی الله عنهم اجمعین) موجود نباشد که پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم گواهی خوبی آن ها را بیان فرموده است.

(بدعت ها را محدثات) هم می گویند.

توضیح و تشریح; اگر کار جدیدی بنابر انتظام یا تایید دین، تقویت و حفاظت دین انجام گیرد و آن را در دین داخل نکند، پس این احداث برای دین است نه احداث در دین، این را بدعت نمی گویند.

مانند اینکه قیام مدارس و مکاتب برای حفاظت دین هستند. اینها خود دین نیستند بلکه وسیله حفاظت دین اند. از این رو به اینها بدعت گفته نمی شود.

برای بدعت دو چیز لازمی است: اول اینکه بدون اصل شرعی، چیزی را در دین ایجاد کند.

دوم اینکه آن چیز را جزء دین بداند.

در هر چیزی این دو شرط وجود داشته باشد، بدعت گفته می شود و اگر در چیزی یکی از آن دو مورد باشد و دومی نباشد بدعت گفته نمی شود.

 

بدعت لغوی بر دو قسم است: ۱ــ سیّئه. ۲ــ حسنه.

در بدعت لغوی کارهایی هم شامل هستند که بعد از رحلت آن حضرت صلی الله علیه وسلم انجام گرفته اند.

تمام بدعت های شرعی سیّئه اند، حسنه نیستند.

این ها همان بدعت هایی هستند که بعد از بهترین قرون اجرا شده اند و هیچ نوع دلیلی به صراحت، ضمنی، دلالتی و اشارتی در بهترین قرن ها برای آن وجود داشته نباشند.

 

نکـــــته مهـــــم: بزرگترین گناه بعد از کفر و شرک، بدعـــــت است.

 

بدعت به اعتبار حکم بر دو قسم است: ۱ــ بدعت در عقیده. ۲ــ بدعت در عمل

گاهی بدعت در عقیده شخص را از ملت اسلام بیرون می کند. یعنی از ارتکاب بدعت در بعضی صورت ها انسان از دایره اسلام خارج می شود ودر بعضی صورت ها از دایره اسلام خارج نمی شود. در صورت اخراج از ملت اسلام آن را (بدعت مکفره) می گویند. بدعت در عمل، شخص را از ملت اسلام بیرون نمی کند، البته سبب فسق می شود و این را (بدعت مفسقه) می گویند.

نکـــــته اول: مصنوعات جدید و اختراعات روز مره ی زندگی دنیا، بدعت نیستند،زیرا تعریف بدعت بر آنها اطلاق نمی شود .

 

نکـــــته دوم: بدعت اسباب زیادی دارد مانند: بی خبری از دستورات شریعت یا بی توجهی به آنها، پیروی از خواهشات، تعصب دینی، مشابهت با کفار و…

 

زمان خلافت راشده، زمان سنت بود. پس آنها تا قرن دوم هجری هم زمان سنت بود اما در قرن دوم بدعت ها آغاز شدند. در آن وقت صحابه کرام که موجود بودند و علمای دیگر بدعت ها را کاملا رد می کردند.

اولین بدعت، انکار تقدیر بود. سپس بدعات مرجئه، روافض، خوارج و معتزله پیدا شدند.

 

نکــــــــــته سوم: در عصر کنونی بدعت ها وخرافات زیادی رواج دارد که پرهیز کردن از آنها لازمی ست.

به عنوان نمونه چند مورد ذکر می شود:

گرفتن جلسه سالانه❋عزاداری برای بزرگ و مرشد❋روشن کردن چراغ بر قبرها❋کشاندن چادر و پرده بر قبرها❋ محکم کاری قبرها(با سیمان، گچ و…)❋ ساختن گنبد بر قبرها❋ لازمی داشتن خواندن سوره اخلاص برای میت سه روز در وقت و مکان مخصوص❋ رسم چهلم و سالگرد و…❋ متصل بعد نماز جنازه دعا خواندن❋ برگزاری مراسم عزاداری که مطابق شریعت اسلام نباشد❋ دادن آب وشربت در ماه محرم❋ برگزاری محفل به مناسبت میلاد نبی مکرم و راهپیمایی کردن و تقسیم شیرینی❋ بوسه دادن انگشت هنگام اذان و……

 

نکته بسیار مهم: به شخص بدعتی توبه حاصل نمی شود. بدعتی در روز قیامت از آب حوض کوثر محروم می شود.

تعظیم اهل و احترام بدعتی جایز نیست، زیرا تعظیم کردن بدعتی مترادف با ویران کردن عمارت اسلام است.

 

و آخردعوانا ان الحمد لله رب العالمین

خالد حنفی دیوبندی٬ مدیر انجمن علمی تحقیقی راه حقیقت

 

تمامی حقوق برای سایت راه حقیقت محفوظ است(ثبت شده در وزارت فرهنگ و ارشاد)پاسخ به شبهات غیرمقلدین,پاسخ به شبهات سلفی,پاسخ به شبهات وهابی.