توسل

توسل در عقیده اهل سنت و جماعت

پاسخ به تحریف لفظی ومعنوی لامذهبان افراطی درمورد توسل

 

توسل در عقیده اهل سنت و جماعت

  غیرمقلدان می گویند: ﺍﻣﺎﻡ ﺍﺑﻮﺣﻨﯿﻔﻪ ﻣﯿﻔﺮﻣﺎﯾﻨﺪ:

 ﺑﺮﺍﯼ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺟﺎﯾﺰ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ ﺧﺪﺍ ﺗﻮﺳﻞ ﺟﻮﯾﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺫﺍﺕ ﺧﺪﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ ﺩﻋﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻥ ﻣﺎﻣﻮﺭ ﮔﺮﺩﯾﺪﻩ ﺍﯾﻦ ﺩﻋﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﻭ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻧﺎﻣﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﭘﺲ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﺎﻣﻬﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻧﯿﺪ

‏(ﺍﻟﺪﺭﺍﻟﻤﺨﺘﺎﺭﻣﻊ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺭﺩ ﺍﻟﻤﺨﺘﺎﺭﺟﻠﺪ ۶ ﺻﻔﺤﻪ ۳۹۶ ‏)

ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻣﯿﻔﺮﻣﺎﯾﻨﺪ :

ﯾﮑﺮﻩ ﺍﻥ ﯾﻘﻮﻝ ﺍﻟﺪﺍﻋﯽ ﺍﺳﺎﻟﮏ ﺑﺤﻖ ﻓﻼﻥ ﺍﻭ ﺑﺤﻖ ﺍﻧﺒﯿﺎﺋﮏ ﻭ ﺭﺳﻠﮏ ﻭ ﺑﺤﻖ ﺍﻟﺒﯿﺖ ﺍﻟﺤﺮﺍﻡ ﻭ ﺍﻟﻤﺸﻌﺮ ﺍﻟﺤﺮﺍﻡ 

ترجمه: ﯾﻌﻨﯽ ﻣﮑﺮﻭﻩ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺩﻋﺎ ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍ ﺍﺯﺗﻮ ﺑﺤﻖ ﻓﻼﻥ ﮐﺲ ﺑﺎ ﺑﺤﻖ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ  ﺭﺳﻮﻻﻧﺖ ﻭﯾﺎ ﺑﺤﻖ ﺑﯿﺖ ﺍﻟﺤﺮﺍﻡ ﻭ ﻣﺸﻌﺮ ﺍﻟﺤﺮﺍﻡ  ﻣﺸﮑﻠﻢ ﺭﺍ ﺣﻞ ﮐﻨﯽ. ‏

  ( ﺷﺮﺡ ﺍﻟﻌﻘﯿﺪﻩ ﺍﻟﻄﺤﺎﻭﯼ ﺻﻔﺤﻪ ۲۳۴ ﻭ

  ﺍﺗﺤﺎﻑ ﺍﻟﺴﺎﺩﻩ ﺟﻠﺪ ۲ ﺻﻔﺤﻪ ۲۸۵ ﻭ 

  ﺷﺮﺡ ﺍﻟﻔﻘﻪ ﺍﻻﮐﺒﺮ ﺻﻔﺤﻪ ۱۹۸‏)

ﻭ ﺑﺎﺯ ﻣﯿﻔﺮﻣﺎﯾﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﻧﯿﺴﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑﺠﺰ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ ﻭ ﻣﮑﺮﻭﻩ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﻢ ﺑﻪ ﺗﮑﯿﻪ ﮔﺎﻫﻬﺎﯼ ﻋﺰﺕ ﻋﺮﺷﺖ ﯾﺎ ﺑﺤﻖ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﻧﺖ.

 ( ﺍﻟﺘﻮﺳﻞ ﻭ ﺍﻟﻮﺳﯿﻠﻪ ﺻﻔﺤﻪ ۸۲ 

ﺷﺮﺡ ﻓﻘﻪ ﺍﻻﮐﺒﺮ ۱۹۸)

 

 پاسخ عبارت فوق:

حق دو معنی دارد :

۱- حق وجوب و لزوم.

۲ -حق به معنی حرمت و عظمت .

  معنای اول حقیقی است.

  ومعنای دوم مجازی است.

به اعتبار معنای اول با الفاظ به حق نبی و حق ولی دعا خواستن جایز نیست بلکه مکروه است .

 زیرا هیچ حقی از طرف نبی و ولی بر خداوند واجب و لازم نیست.

ومطلب عبارت درمختار و هدایه همین معنای نخست است.

⛔لیکن غیرمقلدان سلفی ازطرف خود در معنای  به حق نبی و حق ولی تصرف نموده آنرا به توسل نبی و ولی معنی کرده و آنرا ناجایز گفته اند سپس این داوری را به صاحب هدایه و درمختار منسوب نموده اند.

  چقدرظلم و خیانت بزرگی را مرتکب شده اند.

  حال آنکه عبارت هدایه و درمختار این طور نیست که آنها می گویند

بلکه آن را قیچی✂ نموده اند یعنی تحریف معنوی و لفظی .

 به اصل عبارت درمختار ملاحظه فرمایید:  

《کره قوله بحق رسلک وانبیائك وأوليآئك أوبحق البيت✂ ﻷنّه لاحقّ للخلق على الخالق تعالى.

  درمختار كتاب الحظرواﻹباحة 

ج ۶ ص ۷۱۶چاپ دارالفکربیروت.

ترجمه: مکروه است که آدمی هنگام دعا بگوید: خدایا به حق پیامبران وانبیاء واولیاء ات یا به حق بیت الله ، چون مخلوق هیچ حق واجبی برخالق (آفریدگار) ندارد.

  در ردالمحتار همین صفحه مطلب فوق توضیح داده است  

《إنّه لاحقّ لهم وجوباًعلى الله تعالى ، لكن الله سبحانه وتعالى جعل لهم حقا من فضله، أو يراد بالحق الحرمة والعظمة فيكون من باب الوسيلة ، وقدقال الله تعالى》{وابتغوا إليه الوسيلة}.

  همان صفحه  

ترجمه:زیرا آفریدگان هیچ حق لازمی برآفریدگارندارند

لیکن خداوند ازلطف وکرمش برای آنها حقی گذاشته است.

  چنانکه پیامبرص فرمود:

عن أبي هريرة أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال:ثلثة حق على الله عزوجل عونهم المكاتب الذي يريد اﻷداء والناكح الذي يريد العفاف والمجاهد في سبيل الله. 

  نسائي وإبن ماجه .

ترجمه:پیامبرص فرمود :

سه گروه ازمردم چنان اند که برخداوند لازم هست که آنهارا مساعدت وکمک نماید 

۱- آن غلام مکاتبی که نیت دارد که بدل کتابت را پرداخت کند.

۲- کسی که هدفش ازازدواج پاکدامنی و حفظ عفت باشد

۳- مجاهد درراه خدا.

  اما حق به معنای دوم :

یعنی حرمت وعظمت ، که ازباب وسیله وتوسل است (بنابراین دعا خواستن ازالله به وسیله حرمت وجایگاه انبیاءواولیاء جایزاست چون این حرمت وجایگاه انبیاء پس ازمرگ آنها نیزباقی است به خاطر وفات این حرمت وعظمت پایان نمی یابد)

 به دلیل :

وابتغوا الیه الوسیلة

مائده/۳۵

نکته آخر:

 لازم نکرده غیرمقلدین باتحریفات وقیچی کاری های خود ازکتب ما به ما درس عقیده بدهند. نخست کتب خودشان را نیم  نگاهی بیندازند

 غیرمقلدین که شعارسلفیت را سرمی دهند خیلی جای تاسف وحیرت است که ازخانه خود خبرندارند .

🔻پیشوای آنان مولانا سیدنذیر  حسین متوفای سنه ۱۳۲۰هج 

درمعروف ترین کتاب خود، درپایانش می نویسد:

《هذا آخرماألهم الله خالق الثقلين عبده العاجزمحمد نذيرحسين بجاه سيد الثقلين صلى الله عليه وسلم.

  معيارحق ۳۱۹مكتبه نذيريه.

ترجمه: این پایان آن چیزهایی است که آفریدگار انسان ها وجن ها بر بنده ناتوان نذیرحسین الهام کرد خدا ایشان را به توسل وجاه وعظمت سرور انس وجن عافیت وسلامتی دارین عطاءفرماید. 

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن