نقد البانی

هجمه وتعدّی آلبانی به کتاب صحیح مسلم(۱)

حافظ بن صلاح درشرح مسلم ص۸۵ می نویسد: تمام  احادیثی را که امام مسلم دراین کتابش به صحت آنها حکم نموده اند قطعا صحیح هستند وفایده علم نظری می دهند نیز آن احادیثی را که امام بخاری درکتابش به صحت آنها حکم نموده اند صحیح اند .
چون  احادیث صحیحین نزدامت تلقی بالقبول هستند.ابواسحق اسفرایینی و ابونصروائلی وحافظ بن طاهرمقدسی درمورد صحت بخاری ومسلم اجماع را نقل نموده اند.حافظ علایی می گوید:امت اسلام اتفاق نمودند تمام احادیث مسلم صحیح اند ونیاز به بررسی ندارند.امام شاه ولی الله دهلوی ونواب صدیق حسن خان (غیرمقلد) می گویند:محدثین اتفاق نظردارندکه  تمامی روایات بخاری مسلم صحیح اند وکسی که به صحت آنها اهمیت ندهد مبتدع واز اجماع مسلمین خارج است .
لیکن مع الاسف الشدید! أخیرا آقای آلبانی باجسارت تمام درب اجماع امت را شکسته وتعداد زیادی از احادیث صحیح مسلم  راضعیف قرارداده است.ایشان درکتاب (الضعیفه) (۹۳/۱) خودمی نویسد:تمام روایاتی که ابوزبیرمکی ازحضرت جابربن عبدالله بصورت( عن )روایت می کنند همگی ضعیف اند یعنی ایشان را مدلس شمرده وحدود سی پنج روایت امام مسلم را که ابوالزبیر مکی ازحضرت جابربن عبدالله انصای واحادیث دیگر  را ضعیف قرارداده است که به ترتیب بیان خواهند شد.ناگفته نماند که حدیث ضعیف نزد آقای آلبانی وهم کیشانش ،معادل وبرابر با حدیث موضوع وساختگی است. مقدمه صفة الصلاة النبی)درتحفة الاشراف آمده است که ابوزبیرمکی ۳۶۰حدیث را ازازحضرت جابرروایت نموده اند.باتوجه به این دیدگاه منفی آلبانی هر ۳۶۰ حدیث ضعیف اند.درحالی درصحیح ابو عوانه حدیث رقم ۲۲۷/۵ ازطریق (محمدبن بکرعن عن ابن جریج حدثنی ابوالزبیرانه سمع جابرا) وغیره بوضوح آمده است که ابو الزبیرمکی ازحضرت جابرسماع داشته است .این خودنشانگرعدم آگاهی آلبانی نسبت به فن حدیث  می باشد زیرا وی رشته ی حدیث را نزد هیچ استادی فرانگرفته است .راست گفته اند:من لاشیخ له فشیخه الشیطان .
ای مقلدان کورآلبانی به هوش آیید
فاعن به ولاتخض بالظن /
ولاتقلدنّ غیرأهل الفن /
اینک می پردازم به  احصاء و توضیح روایات صحیح مسلم که ازنیش زهرآگین قلم آقای آلبانی درامان نمانده اند.
-۱ روایت نخست صحیح مسلم (کتاب الایمان(رقم: ١٦٧ – حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ سُلَيْمَانَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ حَجَّاجٍ الصَّوَّافِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ الطُّفَيْلَ بْنَ عَمْرٍو الدَّوْسِيَّ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ لَكَ فِي حِصْنٍ حَصِينٍ وَمَنْعَةٍ قَالَ حِصْنٌ كَانَ لِدَوْسٍ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَبَى ذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلَّذِي ذَخَرَ اللَّهُ لِلْأَنْصَارِ فَلَمَّا هَاجَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَدِينَةِ هَاجَرَ إِلَيْهِ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو وَهَاجَرَ مَعَهُ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ فَاجْتَوَوْا الْمَدِينَةَ فَمَرِضَ فَجَزِعَ فَأَخَذَ مَشَاقِصَ لَهُ فَقَطَعَ بِهَا بَرَاجِمَهُ فَشَخَبَتْ يَدَاهُ حَتَّى مَاتَ فَرَآهُ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو فِي مَنَامِهِ فَرَآهُ وَهَيْئَتُهُ حَسَنَةٌ وَرَآهُ مُغَطِّيًا يَدَيْهِ فَقَالَ لَهُ مَا صَنَعَ بِكَ رَبُّكَ فَقَالَ غَفَرَ لِي بِهِجْرَتِي إِلَى نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا لِي أَرَاكَ مُغَطِّيًا يَدَيْكَ قَالَ قِيلَ لِي لَنْ نُصْلِحَ مِنْكَ مَا أَفْسَدْتَ فَقَصَّهَا الطُّفَيْلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ وَلِيَدَيْهِ فَاغْفِرْ
درصورتی که حدیث فوق درصحیح ابوعوانه ۴۷/۱،صحیح ابن حبان ،-ستدرک حاکم ۷۶/۴،وصححه الذهبی ،-بیهقی درسنن کبری ۱۷/۸ ،-طحاوی درمشکل الاثار۷۵/۱
،-ابونعیم فی الحلیة ۲۶۱/۶ وقال: هذا حدیث صحیح اخرجه مسلم فی کتابه،-وقال الحافظ فی الفتح ۱۴۲/۱۱ سنده صحیح اخرجه مسلم.
۲-روایت دوم صحیح مسلم.کتاب صلاة المسافرین(رقم: ١١٢٧ – حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ ح و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَمُطِرْنَا فَقَالَ لِيُصَلِّ مَنْ شَاءَ مِنْكُمْ فِي رَحْلِهِ این حدیث نیز توسط آقای آلبانی ضعیف قرار داده شده است ،حال آنکه روایت مذکور باهمین سند ابوزبیر درسنن ترمذی به شماره ۳۷۴ آمده است وامام ترمذی می فرمایند: (حدیثُ جابرٍحدیثٌ حسنٌ صحیحٌ)نیزدرسنن ابی داؤد برقم ۸۹۹ روایت شده است وسکوت ابوداود علامت صحت حدیث است.همچنین درصحیح ابوعوانه ۳۷۹/۳ آمده است.همینطور درمسند احمد به شماره های زیرآمده است.رقم ۱۳۸۲۷-رقم ۱۳۹۷۹-رقم ۱۴۷۴۲ .
↩ادامه دارد
ابــــــــــوحازم

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیست − نه =

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن