تحدی و چیلنج

متسلفین به گوش باشند تحدی راه حقیقت

اگر تاویل را قبول ندارند پس این ایات را بدون تاویل ترجمه کنند ببینند چی میشه!

((هفت آیه قرآن و تحدی به سلفیانی که تاویل را حرام می گویند.))

اما امروز با عرض معذرت به خدمت سادات صاحب، حسب وعده دیروزی بنده چند آیات قرآنی را در اینجا می فرستم با دو ترجمه آن.
یکی ترجمه با تاویل و دیگر ترجمه بی تاویل. و سپس نظر کسی را تأویل را حرام می داند خواهم پرسید.

البته لازم به یادآوری است که موقف قاری صاحب سلفی درباره تاویل اینست:

“تاویل کردن چون نوعی قیاس است و قیاس در عقیده و اسما و صفات الهی جایز نیستد، پس تأویل هم جایز نیست. و آنکه در اسما و صفات الهی تاویل میکند از جمله اهل سنت و جماعت نمی باشد. البته بجز آن تاویل های که در قرآن و حدیث باشد.”

اینها الفاظ خود قاری سلفی می باشد. بنابراین از حکم های محترم خواهشمندم تا در صورت خروج قاری صاحب از قرآن و حدیث (یا به عبارت دیگر به محض حواله دادن گفته یا نوشته یک شخصیت دیگر غیر از قرآن و حدیث رسول الله صلی الله علیه وسلم) فورا او را مانع شوند. زیرا او در موقف و عقیده خود فقط قرآن و حدیث را حواله داده بود و بس.

پس به محض اینکه قاری صاحب سلفی بغیر از قرآن و حدیث از یک امتی حواله بیاورد او از موقف خود خارج شده است و بر حکم ها لازم است تا او را دوباره بسوی قران و حدیث بیاورند.

اول:
در سوره بقره شریف خداوند می فرماید: صِبْغَةَ اللَّهِ ۖ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً ۖ وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُونَ (۱۳۸)

ترجمه با تاویل: دین خدا ! و چه دینی بهتر از دین خدا (اسلام) است.

ترجمه بی تاویل: رنگ خدا! و چه رنگی خوشگل تر از رنگ خدا هست.

اکنون کسانی که تأویل را حرام میگویند مطابق عقیده شان خود بفرمایند که خدا چه رنگی دارد تا رنگ او را بدانیم؟؟؟!!!

دوم:
در قرآن مجید در سوره بقره، خداوند منافقان را یاد میکند که چون نزد مسلمانان می نشستند می گفتند ما با شما ایم و چون با سایر منافقین می نشستند می گفتند ما با شما هستیم و ما فقط با مسلمانان مسخرگی می کنیم.

إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِئُونَ (۱۴) اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ..َ. (۱۵)

ترجمه با تاویل: (منافقان گفتند) ما بر مسلمانان مسخرگی میکنیم. خدا منافقان را مسخره می سازد…

ترجمه بی تاویل: (منافقان گفتند) ما بر مسلمانان مسخرگی میکنیم. خدا بر منافقان مسخرگی میکند…

اکنون از آن کسانی که تأویل را حرام میدانند میخواهیم تا مطابق عقیده خود صفت مسخرگی را نیز برای خدا ثابت کنند و سپس مسخرگی کردن خدا را بما نشان بدهند ؟!

سوم:
خداوند در سوره توبه در مورد کافران می فرماید:
نَسُوا اللهَ فَنَسِيَهُمْ [التوبة: ۶۷]·

ترجمه با تاویل: آنها (ایمان به) خدا را رها کردند و خدا نیز (هدایت) آنها را رها کرد.

ترجمه بی تاویل: آنها خدا را از یاد بردند و خدا نیز آنها را فراموش کرد.

فراموش کردن صفت نقص و عیب است. خدای فراموشکار هرگز لایق عبادت نمیتواند باشد. پس اینجا لازم است.

اکنون آن کسانی که تأویل را حرام میگویند پس آیا خدا را فراموشکار هم می سازند؟؟!!

چهارم:
خداوند درباره آسمانها می فرماید: وَالسَّمَاءَ بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ (۴۷)

ترجمه بی تاویل: و ما آسمان را توسط چندین عدد دست ساختیم.

ترجمه با تاویل: و ما آسمان را با قوت خود ساختیم.

اکنون کسانی که تأویل را حرام میگویند آیا مطابق ظاهر این آیت به چندین عدد دست خدا ایمان دارند؟

پنجم:
خداوند درباره انسان و قلب انسان می فرماید:
وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ (سورۀ انفال آیت ۲۴)

ترجمه با تاویل: خداوند انسان و قلب انسان را اختیار داده تا از کفر و ایمان هر کدام را می خواهد در پیش گیرد.

ترجمه بی تاویل: خداوند در بین انسان و در بین قلب انسان (در داخل سینه اش) قرار دارد.

اکنون کسانی که تأویل را حرام میدانند مطابق ظاهر این آیت آیا خدا را در داخل قفسه سینه انسان قرار میدهند؟!

ششم:
خداوند درباره کشتی نوح علیه السلام می فرماید: تَجْرِي بِأَعْيُنِنَا (سورۀ قمر آیت ۱۴)

ترجمه بی تاویل: کشتی نوح در چشم های بسیار فراوان ما گردش می کرد.

ترجمه با تاویل: کشتی نوح در حفاظت و پناه ما بود.

کسانی که تأویل را حرام میدانند حالا بگویند که برای خدا چند عدد چشم قرار میدهند؟

هفتم:
خداوند درباره فضیلت مجاهدان میگوید:
وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ (سورۀ عنکبوت آیت ۶۹)

ترجمه با تاویل: کسانی که در راه دین ما تلاش میکنند …

ترجمه بی تاویل:  کسانی که در داخل ما جهاد میکنند….

“فی” حرف ظرف است یعنی در داخل. مانند الماء فی الکاس یعنی آب در پیاله است.

پس کسانی که تأویل را حرام میگویند آیا ایمان دارند که مجاهدین در داخل بدن خدا جهاد میکنند؟

این هفت آیه نمونه است و بنده بر همین ها حالا کفایت میکنم.

کسانی که تأویل را حرام میگویند درباره این آیات چاره ای ندارند جز آنکه تاویل کنند و یا با بستن خود به معنی ظاهر متبادر از آیت خود را در قطار مجسمه (هندوان در لباس مسلمان) قرار بدهند!
وما علینا الا البلاغ

پس حکم اودکسانی از علما را که تاویل کرده اند بگویند

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَافِظُ، ثنا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ، أنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّاغَانِيُّ، ثنا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ الْخُرَاسَانِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا: {وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا} [هود: ۳۷] قَالَ: بِعَيْنِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى. قُلْتُ: وَمِنْ أَصْحَابِنَا مَنْ حَمَلَ الْعَيْنَ الْمَذْكُورَةَ فِي الْكِتَابِ عَلَى الرُّؤْيَةِ، وَقَالَ: قَوْلُهُ: {وَلِتُصْنَعَ عَلَى عَيْنِي} [طه: ۳۹] مَعْنَاهُ: بِمَرْأَى مِنِّي. وَقَوْلُهُ: {وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا} [الطور: ۴۸] أَيْ: بِمَرْأَى مِنَّا. وَكَذَلِكَ قَوْلُهُ: {تَجْرِي بِأَعْيُنِنَا} [القمر: ۱۴](( اسماء و صفات للبيهقي  ج ۲ ص ۱۱۶)
امام بیهقی اعیننا را تاویل کرده

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو × سه =

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن