عقیدهمسائل گوناگون

ايمان کم وزياد نمي شود

امام اعظم رح می فرماید: «وَالٳیمَانُ هُوَالٳقْرارُوَالتَّصْدیِقُ، وَٳیمَانُ أهْلِ السَّماءِ وَالأرضِ لایَزِیدُوَلایَنقُصُ(أی مِنْ جِهةِ المُؤمَنْ بِه ویَزیدُ ویَنقُصُ مِنْ جِهةِ الیَقیِن وَالتَّصدِیقِ) وَالمُؤمِنُونَ مُسْتَوونَ فِی الٳیمَانِ وَالتَّوحِیدِ مُتَفاضِلُونَ فِی الأعْمالِ»
الفقه الاکبر بشرح مُلاّ عَلیِّ القاری/۱۴۴ترجمه: ایمان عبارت است از اقرار ‹بازبان› وتصدیق ‹باقلب›و(دراصل) ایمان اهل آسمان وزمين از حیث مؤمَن به،  كم وزیادنمي شود،

ولي از لحاظ یقين وتصدیق كم وزیاد مي شود، وهمه ي مؤمنان در ایمان وتوحيد ‹باهم› برابر اند، اما در عمل (بر یكدیگر) فضيلت وبر تري دارند.

همچنين امام صاحب گفته است:والایمان لایزیدولاینقص لانه لایتصورزیادة الایمان الابنقصان الکفرولایتصورنقصان الایمان الا بزیادة الکفرفکیف یجوزان یکون الشخص الواحدفی حالة واحدة مؤمنا وکافرا والمومن مومن حقا ولیس فی ایمان المومن شک کما انه لیس فی کفرالکافر شک لقوله تعالی(اولئک هم المومنون حقا)الانفال/۴۰(وفی موضع)(اؤلئک هم الکافرون حقا)النساء/والعاصون من امة محمدصلی الله علیه وسلم مؤمنون ولیسوا بکافرین.کتاب الوصیة بشرح البابرتی/۷۳شرح فقه الاکبر/۱۴۵

ترجمه: ایمان كم وزیاد نمي شود، زیرا زیاد شدن ایمان جز با كم شدن كفر، وكم شدن ایمان جز با زیاد شدن كفرصورت پذیر نيست،(یعني اگر ایمان زیاد شد كفر كم شود
واگر كفر زیاد شد ایمان كم شود) پس چگونه جایز است كه یك شخص در آنِ واحد (یعني در یك وقت) هم مؤمن واقعي باشد وهم كافر واقعي؟

در ایمان شخص مؤمن شك وجود ندارد چنانکه در كفر فرد كافر شك وجود ندارد.
چنانکه خداوند متعال فرموده است «حقاكه آنان مؤمن اند»«حقا كه آنان كافر اند».وگنهكاران امت محمدص مؤمن هستند نه كافر.امام طحاوي گفته است: وَالاِیمان واحد وأهله فی أصله سوآءوالتفاضل بینهم بالخشیة والتّقی ومخالفة الهوی وملازمة الاولی.العقیدة الطحاویة/۱۵

ترجمه: ایمان یكيست واهل ایمان در حقيقت آن برابر اند، وبرتري ایشان بر همدیگر به سبب تقوي پرهيز گاري ومخالفت با خواهش هاي نفساني وپابندي به مستحبات دیني است.

اما حدیث:(الایمان بضع وسبعون شعبة)مراد ازآن اینست كه شعبه هاي ایمان هفتاد چند شعبه است: نه اصل ونفس ایمان، زیرا اگر نفس ایمان هفتاد چند شعبه باشد،پس«اماطة الأذی عن الطریق» دور نمودن چيزهاي مضر از راه نيز در ایمان داخل ميباشد، در حاليكه هيچ كسي به این قائل نيست.

سيدنا امام شافعي گفته است كه در اصل ایمان كمي وزیادتي نمي باشد بلكه در فرع آن ميباشد چنانکه نوشته است
واعلموا أن الإيمان معرفة بالقلب واقرار باللسان وعمل بالأركان، ثم للإيمان أصل وفرع: فأصله ما إذا تركه العبد كفر. كالمعرفة والتصديق واعتقاد ما يجب اعتقاده من أحكام المكلفین كما بیّناه. وفرعه ما إذا تركه العبد لم يكفر، ولكن يعصي في ترک البعض كالصلوات المفروضات وغیرها. من الواجبات.
وفی البعض یکون تارکا للأفضل كالنافلة من الصلوات وغیرها: فالزيادة والنقصان انما يحصل علي هذه الطريقة في فروع الإيمان، لا في أصله. لأن النقصان من الأصل كفر ولا يكون فیه زيادة ولا نقصان)الفقه الأكبر لإمام المعظم الشافعي/۲۸ طبع المکتبة التجاریة.مکة المکرمة

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

13 + پنج =

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن